Zgodnie z opowieścią ów duński symbol miał runąć z nieba 15 czerwca 1219 roku, wydarzyło się to w trakcie krucjaty liwońskiej rządzącego Waldemara II. W trakcie pewnej z bitew pod Lindanäs (obok teraźniejszego Tallina) Duńczycy mieli pierwotnie tracić przewagę z wrogiem, jednak z nieba w ręce suwerena zleciała rubinowa flaga z bladym krucyfiksem. Był to czynnik kulminacyjny konfrontacji, jaką finalni zatriumfowali Duńczycy.
Pierwsza wieść o tych barwach narodowościowych znakowana jest na 1481 rok. Chorągiew owa uważana jest za najstarszą na świecie, jaka wciąż egzystuje w zastosowaniu. Na kształt duńskiego proporca zaistniały chorągwie krajów skandynawskich.
Współcześnie flaga Danii jest generalnie stosowana przy uroczystości świąt państwowych, celebracji urzędowych tudzież niepublicznych uroczystości rodzinnych. Dannebrog spuszczona do połówki wysokości masztu jest też zawieszana w przebiegu pogrzebów.
Urzędy uznają obowiązek flagowania między innymi w okresie świąt kościelnych i narodzin członków familii królewskiej. Masa korporacji a także osób prywatnych w Danii też obchodzi owe niepowtarzalne dni przez wywieszenie flagi państwowej.
Duńczycy są niesłychanie wierni do symbolu rodzimego kraju. Flaga partneruje im podczas znaczących uroczystości domowych, narodzin (np. jako okrasa na torcie), a również w podczas pogrzebu. Nie powinno się jej podnosić w trakcie nocy, a podczas jej zdejmowania nie może musnąć ziemi.
Ciekawostka o Danii
Duńczycy kochają używać ze ciepłej pogody, więc latem, skoro wymogi powietrzne są sprzyjające starają się wszelaką wolną chwilę spędzić na rześkim powietrzu. Mnóstwo kobiet swoje nogi daje w okolicę kopenhaskiego mogilnika Assistens, by się... opalać. Matki łapią swoje dzieci na piknik, zaś pomiędzy grobowcami stąpają kobiety w strojach kąpielowych. Podług nich cmentarz nie winien egzystować przykrym siedliskiem stałego spoczynku, lecz położeniem gdzie można zobaczyć życie.